Hoera!

Door het nogal spontane besluit van de weergoden om ons toch een mooie zomer te geven, scheen de zon volop en was ik de afgelopen tijd vooral buiten te vinden.Niet dat ik heb stilgezeten, integendeel, maar ik moet toegeven dat mijn hersens toch minder goed functioneren als de zon buiten nogal hard zijn best doet en ik me binnen probeer te focussen op sollicitatiebrief numero duizend! Gelukkig voor mij hoef ik de komende tijd geen brieven meer te typen, geen websites meer af te struinen en geen smeekbedes meer te doen of iemand me please kan helpen in mijn zoektocht naar een nieuwe job, want gisteren heb ik mijn contract getekend! Hallelujah, dat werd tijd!

Nu mag ik dus officieel zeggen dat ik vakantie heb, tot ik 15 augustus begin met mijn nieuwe baan! Fijn, want de aankomende dagen beloofd het weer fantastisch weer te worden en kan ik dus zonder enig schuldgevoel overal posten dat ik met zoonlief naar het zwembad/strand/pierenbadje ga!

Voordat we echter een plons nemen, is het eerst even tijd om op deze even niet zo zonnige dag, mijn blog te updaten!

Had ik jullie al verteld over DE bruiloft? Nee?! Schoonzus en zwager stapten na 10 jaar relatie in het spreekwoordelijke huwelijksbootje en ik mocht ceremoniemeester zijn. Hartstikke leuk en uiteraard zou ik mezelf niet zijn, als ik niet wat extra’s zou doen! Dus gaf ik het bruidspaar in het grootste geheim dansles -wat ouders met betraande ogen opleverde op het moment suprême- en beschilderde ik voor alle daggasten wijnglazen als tafelsetting cq bedankje. De reacties waren lovend en van horen zeggen, staan de glazen bij de meeste mensen keurig in het zicht uitgestald (of men doet dat alleen als het bruidspaar op bezoek komt, maar daar ben ik ook al blij mee!).

Leuks & Lekkers

martien

Verder heb ik voor een goede vriendin van schoonzus een geboorteschilderij mogen maken. Tot op heden had ik alleen nog maar schilderijtjes voor jongens gemaakt met stoere voertuigen of voor bruidsparen met kussende stelletjes, dus ik vond het nogal leuk om nu voor het eerst een schilderij voor een meisje te maken! In overeenstemming met schoonzus en zwager maakte ik een vlinder met roze en lila, hartstikke schattig natuurlijk! Op de foto hieronder is het schilderijtje nog niet helemaal af, maar ik wilde de naam van het kindje weglaten. Die stond uiteindelijk bovenin het lila vakje en onderin stond haar geboortedatum.

Vlinder
Over twee weken ga ik dus beginnen met mijn nieuwe job en daar heb ik onwijs veel zin in!
De dag ervoor vieren we eerst nog even de 3e verjaardag van de kleine man en die wil dit jaar graag een Cars taart, dus daarover later meer!

Thuisblijfmama of top werknemer in spé?!

Op dinsdag is S bij opa, want toen ik mijn baan verloor doordat tijdelijke contracten niet verlengd werden, hebben we besloten om die vaste dag te behouden. Deze dag gebruik ik dus om te solliciteren en is mijn dagje zonder puberende peuter. Begrijp me niet verkeerd -S is een schat van een kind en kan zich bovendien prima zelf vermaken- als thuisblijfmama sta je 24 uur per dag 7 dagen per week in dienst van je kind en die ene dag die ik kan uitbesteden offer ik dus graag op.

Het leven als thuisblijfmama vind ik namelijk helemaal niet zo rooskleurig! Er zijn dagen dat ik veel minder energie over heb na het avondeten dan mijn vriend die met enige regelmaat overuren werkt. Hoe dat dan komt? Ik haal mijn energie ook uit werken, uit contact met andere volwassen mensen, uit een doel hebben en bovenal uit de regelmaat die een baan je biedt en dat mis ik nu. Natuurlijk bestaat er zeker regelmaat in mijn leven, want een peuter heeft behoefte aan structuur en regelmaat, maar wat voor S heel goed werkt, werkt voor mij minder goed, merk ik. De eerste weken thuis waren heerlijk; ik hoefde niet meer zo vreselijk vroeg op om naar mijn werk te gaan (dat ik toch al niet leuk vond), ik had weer tijd (en energie) voor vrienden en ik had de kans om mijn creativiteit te gebruiken bij allerhande projectjes die ik vanuit huis kon doen.

Stellig had ik me voorgenomen om niet te solliciteren op een functie die ik ‘mwa’ vond en ik zou ook niet solliciteren bij bedrijven waarin ik me niet kon vinden. Jammer dat het nog steeds crisis is en de banen niet voor het oprapen liggen, want ondertussen ben ik nog steeds werkloos. Die crisis maakt bedrijven of beter gezegd recruiters overigens wel hondsbrutaal en arrogant, want als ik de moeite neem om mij te verdiepen in een bedrijf en een functie om vervolgens mijn best te doen op een sollicitatiebrief en zo goed mogelijk bijpassend CV, is het dan niet op z’n minst zo sociaal om dan even te reageren op mijn sollicitatie? En als je dan reageert, kun je dan wellicht heel even de moeite nemen om mij geen standaard afwijzing te sturen, maar misschien ook wat feedback, zodat ik bij een volgende sollicitatie mogelijk niet weer op mijn bek ga met dezelfde fout?! Iedereen wordt wel eens afgewezen voor een functie en in deze tijd begrijp ik dat er ‘mensen hebben gereageerd met meer ervaring’ dan ik. Als je echter de 50ste afwijzing krijgt met deze reden en er ook al 50 hebt ontvangen met ‘u heeft wellicht teveel ervaring voor deze functie’, dan weet ik het ook even niet meer! Er is geen middenweg of tussenpositie tussen de medewerker en de supervisor, dus recruiters, vertellen jullie me dan maar waar ik dan wel op moet solliciteren!

In het afgelopen half jaar is er één iemand geweest die mij afwees en mij daarover belde. De rest ging per mail of liet überhaupt niks weten. Deze persoon gaf mij de door mij al o zo vaak gehoorde reden dat ‘er mensen hadden gereageerd met meer ervaring’, met als verschil dat ze er gelijk bij zei dat ze -in deze tijd- ‘laf’ was en de ‘makkelijke’ weg koos, maar dat het zeker niks te maken had met de manier waarop ik mijn brief had geschreven of mijn CV had opgesteld, sterker nog, daar gaf ze me een compliment over. Hoewel ik natuurlijk enorm baalde dat ik weer eens werd afgewezen, nog voordat ik zelfs maar op gesprek mocht komen, was ik ook positief verrast over de manier waarop ik werd afgewezen. Een afwijzing is nooit leuk en als je zo vaak wordt afgewezen dan ga je echt wel aan jezelf twijfelen, maar zij zorgde ervoor dat ik ten eerste nog steeds geïnteresseerd blijf in het bedrijf waar ik solliciteerde en ten tweede dat ik een positieve vibe had om door te gaan met solliciteren. Zo kan het dus ook! Ondertussen solliciteer ik op alle functies die ik enigszins relevant of interessant vind onder het mom ‘dan ben ik in ieder geval weer aan de slag’, doe ik mijn projectjes en ben ik blij dat de zon ons weer een beetje heeft kunnen vinden en ik dus weer lekker met mijn puberende peuter op stap kan!

Het leven van een thuisblijfmama is misschien voor sommige mama’s ideaal, maar als ik iets ontdekt heb het afgelopen half jaar, dan is het wel dat thuisblijfmama zijn eigenlijk ook gewoon een fulltime baan is! Naast de zorg voor je kind, zorg je ook voor het huishouden; de boodschappen, het eten, de was… En dat alles zonder pauze! Je bent eigenlijk de manager van het gezin en je probeert alles in goede banen te sturen en bovendien iedereen tevreden te houden. Ik heb geleerd om beter te plannen en organiseren, om door te zetten, om me flexibel op te stellen, om snel te komen met creatieve oplossingen en om te vertrouwen op wat ik weet en kan. Zeg nou zelf… Dat is toch allemaal van waarde voor mij als werknemer?

Ik kom graag in contact met mensen die mij op weg kunnen helpen naar een mooie baan! Ben of ken jij iemand? Bekijk mijn LinkedIn pagina hier: http://lnkd.in/qKQ35m
Help jij mij aan een mooie baan? Dan kom ik voor je koken!

Dag 2012, Hallo 2013!

Een terugblik op 2012:

December
Het liefst zou ik ieder jaar december gewoon overslaan, al was het maar om dan niet het hele land door te hoeven sjouwen om overal feestjes te vieren. Begrijp me niet verkeerd, ik ben dol op feestjes, maar feestjes in december zijn toch anders en al helemaal in mijn familie. Stress overheerst en hoe stressbestendig ik ook ben, ik word daar dan toch zenuwachtig van. Bovendien krijg ik allerlei extra taken opgelegd waar ik punt 1 niet op zat te wachten en punt 2 ook niet op gerekend had en waar ik dus stiekem ook niet zo’n zin in heb. Uiteraard doe ik alle dingen toch en zo ben ik halverwege december meestal al wel klaar met de feestmaand. Bij ons is december dan ook nog voller dan dat die maand normaal al is; naast Sinterklaas, Kerst en Oud & Nieuw  ben ik zelf jarig in december en ook 1 van mijn broertjes is jarig in december. Zo is in december standaard geen weekend niet volgepland en reizen wij af en aan tussen Amsterdam, het midden van NL en het Zuiden van NL, omdat de hele familie uiteraard door heel NL woont!

Buiten het vele gereis is mijn andere broertje kok en dus wordt er met kerst extra uitgepakt. Omdat wij een samengesteld gezin zijn (waarvan de meeste kids ook nog eens mét partner) moet er voor veel mensen gekookt worden en de boodschappen doen, is de eerste grote uitdaging! Na die enorme lijst overleefd te hebben, beginnen de voorbereidingen en zo stond ik dit jaar op de ochtend voor kerstavond met zoonlief van 2 verse pasta te maken, om daar vervolgens ravioli van te maken! Gelukkig vond S het fantastisch om zijn moeder te helpen in de keuken en het draaien aan de pastamachine ging hem goed af -gelukkig maar, want in mijn eentje was het me nooit gelukt- wat dit wel één van de mooiste momenten van 2012 maakte. Omdat het alleen met ons gezin en de aanhang nog niet gezellig genoeg is (mijn stiefmoeder heeft het liefst het hele huis vol) waren er nog meer mensen uitgenodigd, dus na een stuk of 70 ravioli’s waren we eindelijk klaar… En toen moest de rest nog gedaan worden!

Na een zeer smakelijk en uitgebreid diner op kerstavond zouden we eerste kerstdag lekker voor onszelf hebben, maar we besloten naar de schoonouders te gaan en er moest dus even een samengesteld kerstdiner verzonnen worden met wat er in huis was -ik kan dat- en zo aten we ’s avonds tomatensoep met Hollandse garnalen vooraf en eend met doperwtjes, cranberry’s, sinaasappel-portsaus en tagliatelle. Bijzondere combinatie dat menu, maar het smaakte er niet minder om!

Tweede kerstdag hielden we het ‘simpel’ met carpaccio vooraf, surf ’n turf als hoofd en na een warm chocolade taartje met vloeibare chocoladevulling.
Uiteindelijk stond ik dus wederom de hele kerst in de keuken, maar ach ik moet toegeven dat ik graag een ‘lepeltje in de pap roer’ en toch niet zo goed stil kan zitten!

Nu zou ik mezelf niet meer zijn, als ik niet het lucratieve idee had opgevat om in deze al veel te drukke maand, mezelf ook nog een #kerstproject aan te meten… Zo gezegd zo gedaan, ben ik aan de slag gegaan. Ik wilde graag voor iedereen een origineel, zelfgemaakt cadeautje dat ook nog eens persoonlijk was. Het was super veel werk, maar de nogal enthousiaste reacties van mijn families, maakte het meer dan waard! Hieronder wat foto’s.

September
Vakantiemaand! De vakantie was geregeld en we zouden lekker naar Italië gaan. We hadden het lucratieve idee opgevat om -Hollandser kan niet- met de caravan te gaan. De auto had er redelijk wat moeite mee (en wij ook!), maar uiteindelijk kwamen we aan bij de eerste camping in het noorden van Toscane. Deze camping beviel ons niet -nogal ouderwets een douche die nog op muntjes werkt- dus reisden we snel verder naar Zuid Toscane . De tweede camping was perfect, het was er rustig, maar niet té, het zwembad was een waar paradijs voor (kleine) kinderen met de zachte bodem en de pizza’s bij het restaurantje waren zeer betaalbaar en lekker! Niks te klagen dus en al helemaal niet toen bleek dat de aardige receptioniste ons flink wat korting had gegeven (het is ons nog altijd een raadsel waarom!). Toch trokken we na een kleine week weer terug richting het noorden bij het Gardameer; het weer zou omslaan in Toscane en zo was de terugreis ook minder lang. De derde camping was enorm massaal, hier zou ik in het hoofdseizoen absoluut niet willen komen, maar ook hier was het zwembad erg leuk voor kleine én grote kinderen -papa en kind vermaakt zich prima op alle glijbanen-, maar het was hier duidelijk het naseizoen; er was al een zwembad dicht en ook echt leeg en de glijbanen gingen pas aan als het zwembad goedgevuld was, wat meestal zo rond 14:00 uur pas was, het moment waarop onze peuter eigenlijk al hartstikke moe was. Op de terugweg naar NL nog een camping in Duitsland aangedaan, waar het ook duidelijk naseizoen was en de prijs veel te hoog was voor de faciliteiten -de ANWB mag wat mij betreft de campinggids ernstig aanpassen, want deze camping was absoluut niet de 9,1 waard die hij kreeg- en we waren dus blij dat we slechts op doorreis waren en de volgende ochtend weer verder reisden.

Conclusie? Heerlijk hoor zo’n camping voor je kind, maar die caravan die laten we voortaan gewoon weer lekker thuis!

DSC07620

 

 

 

 

 

 

 

DSC07949 - Copy

Helaas was september ook de maand waarin ik mijn baan verloor -tijdelijke contracten werden niet meer verlengd bij mijn werkgever- en dus kwam ik thuis te zitten. Achteraf een zege, want ik kon heerlijk tot rust komen -ik deed 1,5 jaar iets wat ik niet leuk vond, kan ik niemand aanraden-, oude hobby’s weer oppakken, had weer tijd (en zin) voor vriendinnen en ik kon aan de slag met dingen die ik altijd had willen doen en waar ik niet eerder tijd voor had (gemaakt). Bovendien hoefde S niet meer naar de kinderopvang en was ie lekker thuis bij mij en zag ik hem ineens opbloeien en met sprongen vooruit gaan!

2012 was een bewogen jaar, er gebeurde veel en er veranderde veel… 2013 wordt een veel beter, mooier en succesvoller jaar.
De eerste maand van 2013 zit er alweer (bijna) op, de tijd vliegt, ik hou me bezig met van alles en na deze maand durf ik wel voorzichtig te concluderen dat 2013 een mooi jaar gaat worden; het eerste sollicitatiegesprek van het jaar heb ik gehad, ik breid mijn netwerk steeds verder uit, heb wat opdrachtjes gekregen en via LinkedIn ontving ik een leuk bericht wat hopelijk een mooie ontwikkeling betekent… Goede eerste maand dus! 2013 wordt mij beste jaar! #365dagensuccesvol

JALOERS…

Terwijl het buiten net begint met sneeuwen, zit ik binnen waar het niet veel warmer is…
Alle elektra en gaskabels worden hier namelijk vervangen vanwege een gaslek bij de buren (protocol noemen ze dat) en dus ligt alles er tijdelijk uit.
Mooi weer voor KidzKaffee komt in me op!
Lekker binnen, waar de temperatuur gemoedelijk is, genietend van een kop koffie en de kids die lekker rond kunnen rennen.
Die kop koffie heb ik nu ook al niet, dus was ik nu zeker liever daar dan hier thuis!
Wat zou het mooi zijn als KidzKaffee er komt en als de crowdfunding dus succesvol verloopt.
Want dat doet Marjolein; ze is bezig met crowdfunden om zo (een deel van) de investering voor KidzKaffee bij elkaar te krijgen.

Vreselijk jaloers ben ik op haar. Laatst las ik een quote van iemand, er stond ‘ja ik ben jaloers, so what, jaloezie is de meest eerlijke emotie die er is!’
Daar ben ik het roerend mee eens! Ik veracht Marjolein niet en koester ook geen wrok tegen haar, maar ik ben wel jaloers. Op een bewonderende manier dan.
Wat zij nu doet, zou ik ook wel willen!
Het hele concept van KidzKaffee spreekt me aan, van het spelen voor kids en koffie voor papa & mama, tot het verantwoorde en duurzame gebruik van producten, ik had het zo zelf kunnen bedenken!
En dat is het ‘m dus… dat deed ik niet, dat deed Marjolein. Zij bedacht KidzKaffee.
En alsof dat al niet jaloersmakend genoeg is, neemt ze ook de stap om het echt te gaan doen!
Zoals met zoveel in deze wereld is daar geld voor nodig en dus is Marjolein aan de slag gegaan met crowdfunding.
Nog zoiets jaloersmakends, want alsof die enorme stap van een droom hebben, naar die droom waarmaken niks is, toont ze extra veel lef door anderen om hulp te vragen.

Daar ben ik dus stinkend jaloers op én daar heb ik enorm veel bewondering voor!
Is dat dan iets slechts? Of iets dat niet netjes is? Nee toch?!
Het laat alleen zien, dat ik een mens ben met dromen en gevoelens!
Dromen die soms wel heel dicht liggen bij wat andere mensen dromen en gevoelens die ieder mens zo nu en dan ervaart.
Het is alleen wat je ermee doet!

Omdat ik zo vreselijk jaloers ben, ik bedoel, bewondering heb voor Marjolein, wil ik graag bijdragen… Daarom schrijf ik nu dit stukje, terwijl het buiten sneeuwt en het hier binnen nauwelijks warmer is, want op dit moment zou ik extra graag bij KidzKaffee willen zijn!

Nieuwsgierig geworden? Kijk op www.kidzkaffee.nl

Voor meer info over mij kijk je op www.abrandingpersonality.com of klik je op ‘about’ bovenaan de pagina.

Lekkers voor kids (ook lekker voor papa’s & mama’s!)

Madaga is dé oplossing voor drukke papa’s & mama’s die graag willen dat hun kind écht eten krijgt en geen potjes. Ze maken verse gerechtjes voor baby’s en peuters, zodat je je als mama (of papa) niet schuldig hoeft te voelen als het een keer niet lukt om speciaal voor je kleintje te koken. (zie voor meer info http://www.madaga.nl)
Nu eet S al geruime tijd met de pot mee, maar toch werd mijn aandacht getrokken door het schap van Madaga bij Marqt, want wat ziet het er allemaal lekker uit!
Snoepkont als S is, zag hij natuurlijk direct de broccoli-speculaas cakejes liggen en die werden dus in het karretje geladen.

Thuis gekomen moest er meteen geproefd worden en toevalligerwijs zitten er 3 cakejes is, dus 1 voor S, 1 voor papa en vooruit, mama mag er ook 1 (meestal wordt ik overgeslagen!) Als je dit visualiseert, begrijp ik ook wel dat sommigen nu een vies gezicht trekken, omdat 1] het hier om groentecakejes gaat en 2] N & ik ons waagden aan een ‘babyhapje’ en jullie de potjes Olvarit al voor jullie zien! OK, ik zou zeker geen hap uit zo’n potje willen, maar deze cakejes roken niet alleen heerlijk, ze zagen er ook nog eens lekker uit! Na een proefsessie van 1 hap werden de cakejes dan ook snel goedgekeurd door ons 3-en en mama mocht de rest van haar cakeje mooi inleveren bij S!

Om te voorkomen dat ik nu iedere keer als ik met S bij Marqt kom die cakejes moet kopen, probeer ik het schap van Madaga snel te ontwijken, wat wel lukt, maar daar trapt S uiteraard niet in! Tijd dus voor een betere oplossing…

Bakken kan ik wel, dus dat moet ik toch zeker zelf ook kunnen! De ingrediënten staat op de verpakking, dus die weet ik al, nu de verhoudingen nog! Gelukkig stuurt Madaga me een leuke tweet (@MadagaKleintjes) waar in ieder geval in staat op welke temperatuur ik ze moet bakken en hoe lang (waarvoor dank!)

Uiteindelijk heb ik dit recept bedacht (te maken met mixer of keukenmachine):

Nodig:
Voor 24 cakejes

200 g tarwemeel
50 g tarwebloem
200 g roomboter
100 g rietsuiker
4 eieren
1 zakje bakpoeder (16 g)
1 el speculaaskruiden
3/4 banaan
3/4 winterpeen
1 appel
broccoliroosjes naar smaak (ik heb ong 3/4 van een kleine stronk gebruikt)
24 cupcake vormpjes/papiertjes

Zo maak je het:
* Verwarm de oven voor 175 °C (ik wijk af van de tweet, omdat ik geen kleine cupcakevormpjes heb!)
* Doe het meel, de bloem, het bakpoeder en de speculaaskruiden in een kom en roer goed door elkaar
* Meng (in een andere kom) boter met de suiker tot een glad geheel
* Voeg 1 voor 1 de eieren toe
* Doe het meel erdoor en mix tot een glad beslag
* Doe nu de banaan in stukjes erdoor en laat mee mixen tot het beslag helemaal glad is
* Rasp de appel (zonder schil) en de winterpeen erdoor
* Snijdt de broccoliroosjes zeer fijn en roer deze door het beslag
* Schep het beslag in de vormpjes met een lepel
* Bak in 30-45 minuten tot ze goudbruin van kleur zijn (check tussentijds, maar open de oven niet!)

De cakejes smaakten erg lekker!

Voor de duidelijkheid: dit recept heb ik bedacht met de ingrediënten die in de Madaga cakejes zitten en hier en daar wat aangepast. De verhoudingen wist ik niet, dus die heb ik zelf bedacht. De cakejes smaken dus niet exact hetzelfde, maar zijn wel lekker!

Een aantal baksessies verder!

S en ik hebben natuurlijk niet stil gezeten! We hebben veel gebakken. We bakten gewone koekjes, maar ook havermoutkoekjes met rozijnen en pecannoten. Nu lust ik zelf geen rozijnen, maar S & N doe je er bijna geen groter plezier mee als je dat in je koekjes verwerkt, dus dat hebben we maar gedaan!

Nadat ik -toen S even een middagdutje deed- alle voorbereidingen had getroffen (het deeg was dus gebruiksklaar!), konden we aan de slag. Het recept is vrij eenvoudig, maar de koekiemonsters vonden het heerlijk! Hieronder het recept:

Havermoutkoekjes met rozijnen en pecannoten

Nodig:
100 g boter
100 g bruine basterdsuiker
150 g rozijnen
40 g pecannoten (fijn gehakt)
1 ei
1 tl vanillesuiker
130 g bloem
130 g havermout
½ tl bakpoeder
½ tl kaneel snufje zout

Zo maak je het:
* Roer de boter, suiker, ei en vanillesuiker tot een crèmige massa
* Roer de bloem, havermout, bakpoeder, kaneel en een snufje zout goed door elkaar en voeg bij het botermengsel
* Doe de noten en rozijnen erbij
* Vorm een bal van het deeg en pak het goed in in vershoudfolie of dek de kom af en leg het 2 uur in de koelkast
* Verwarm de oven op 175 °C en leg bakpapier op de bakplaat
* Maak ± 24 koekjes (balletjes net zoals een golfbal en dan platdrukken tot ze net zo dik zijn als een chocolate chip cookie!) en bak ze ± 12 minuten in de oven
* De koekjes zijn klaar als de randen licht kleuren, laat ze afkoelen buiten de oven

Afbeelding

Omdat we nog geen genoeg hadden van al het bakken, zijn we alvast gaan oefenen voor Sinterklaas… We hebben pepernoten gebakken en taai taai popjes gemaakt. De pepernoten waren een beetje groot (zie foto), maar dat is ook bijna niet te doen met een peuter. Later doen we nog een poging en komt er weer een update!

Bruiloft

Op 1 september trouwden onze vrienden S&R. Omdat het me erg goed bevallen was om voor zoon S schilderijtjes te maken voor op zijn kamer, leek het me wel een leuk idee om voor S&R een uniek huwelijkscadeau te maken. Het werd dus een schilderijtje met stof en vilt, maar ditmaal natuurlijk niet met een voertuig, maar met een zoenend stelletje! Ingepakt in het prachtige cadeaupapier van Paperchase (gekocht bij de Bijenkorf in Amsterdam), zag het er heel leuk uit!

Afbeelding

Het was een mooie, zonnige dag en als afsluiter kwam DJ Roog draaien! Een gaver feest kan je je als bruidspaar (bijna) niet voorstellen denk ik! Na de bruiloft gingen wij druk aan de slag om -hoe burgerlijk wil je het hebben- de caravan in te pakken voor de vakantie in Italië, maar dat is weer een ander verhaal!

Ook op zoek naar een uniek, handgemaakt cadeautje? Voor info kan je me mailen: leuksenlekkers@outlook.com